De Trein

Het was al half vier in de middag en er moesten nog een aantal dingen gebeuren voordat ze op reis ging. Haar koffer was gepakt en de laatste dingen die aan de orde kwamen werden snel en vakkundig in orde gemaakt. Er was geen tijd te verliezen, de trein kwam mooi op tijd. Er waren veel reizigers die haast hadden. Sommigen hadden snel koffie gehaald of een krant, om de tijd te doden.

Hij kwam onaangekondigd binnenvallen in de coupé waarin ik mij op mijn gemak genesteld had. Het was gedaan met de rust bedacht ik mij. Zijn koffer werd bovenin gelegd, hij slaakte een zucht van verlichting en ging zitten. “Zo, dat was net op tijd” zei hij en nam een slok van zijn koffie. Er was ruimte genoeg in de coupé, toch voelde ik af en toe iets langs mijn benen. Ik ging verzitten en deed alsof er niets gebeurd was.

De trein reed verder. Af  toe werd er gestopt en stapten reizigers in of uit. Er klonk opeens een bekend geluid en toen hij zijn telefoon tevoorschijn haalde zag ik waar het geluid vandaan kwam. Hij nam op en keek daarbij geïrriteerd en legde de telefoon snel neer. “Vervelend” zei hij, “die mensen bellen altijd als je net in de trein zit.” Hij pakte de krant en was al snel verdiept in de voetbalpagina. Hij keek naar mij en terwijl hij een stuk van de krant pakte, ik zag pagina VROUW staan, dat was misschien wel leuk om te lezen. ”je mag hem wel pakken hoor” zei hij amicaal,” hij lag hier toch al.”

Terwijl ik de krant doornam, had ik tijd genoeg om het een en ander in me op te nemen. De persoon, die tegenover mij zat, zag er representatief uit, alleen zijn schoenen konden wel een poetsbeurt gebruiken. Hij had een gebruind gezicht en een mooie kop met haar. Zij handen waren slank en goed verzorgd. Opeens ging de telefoon weer. Hij keek snel op en bij het zien van de persoon die belde, stond hij op en liep het gangpad in. Even later zat hij weer op zijn plaats in de trein.

Hij stak zijn hand in de binnenzak van zijn colbert en haalde  een plat metalen voorwerp tevoorschijn, opende het en nam er een kaartje uit. Hij gaf het vervolgens aan mij en zei, ”Ik weet zeker dat ik je al eens eerder heb ontmoet, maar mijn geheugen laat mij in de steek.” Ik keek naar het kaartje, Jason J. Walker, Real Estate las ik, ik had geen flauw idee wie hij was, maar het kaartje wekte mijn nieuwsgierigheid. Waar had ik die naam eerder gehoord?

Helen, vaste schrijfster van Date & Match Relatiebemiddeling.